รักคือรัก

วันนี้.....ฉันนั่งหน้าคอมตั้งแต่เช้า...อากาศ.......เยือกเย็นนักตอนนี้สายฝนกำลังกระหน่ำลงมา...อย่างแรง       แต่ต่อให้สายฝนแรงสักแค่ไหน....

 

ก็คงไม่เท่าน้ำตาที่มันไหลอยู่ในใจของฉันตอนนี้
ถูกเลย....ตอนนี้ฉันกำลังนั่งร้องไห้อยู่หน้าคอม

ฉันปล่อยให้ตัวเองจมอยู่กับน้ำตาทั้งวัน...
เผื่อว่าน้ำตาจะช่วยชะล้างความเจ็บปวดของฉันได้บ้าง

 

ก็แค่คิดว่าจะช่วยได้บ้างนะ.ขณะที่ฉันยังมีคุณอยู่มันก็ไม่แตกต่างกัน

มีเวลาทบทวนเรื่องระหว่างเรา...

ตอนนี้..ฉันเหนื่อยและล้าเต็มทนแล้ว...

อย่าโทษฉัน..ที่อ่อนแอ...และยอมแพ้

ขอบคุณสำหรับสิ่งดี ๆ ที่ผ่านมา...
เมื่อฉันเข้มแข็งขึ้น....ฉันจะเข้ามาบอกกล่าวคุณ

ณ ที่แห่งนี้...อีกครั้ง...สัญญา