


วันนี้.....ฉันนั่งหน้าคอมต ั้งแต่เช้า...อากาศ.......เยือกเย็นนักตอนนี้สายฝนกำลังกระหน่ำลงม า...อย่างแรง แต่ต่อให้สายฝนแรงสักแค่ไหน ....




ฉันปล่อยให้ตัวเองจมอยู่กับ น้ำตาทั้งวัน...
เผื่อว่าน้ำตาจะช่วยชะล้างค วามเจ็บปวดของฉัน
ได้บ้าง
เผื่อว่าน้ำตาจะช่วยชะล้างค
ได้บ้าง
ก็แค่คิดว่าจะช่วยได้บ้างนะ.ขณะที่ฉันยังมีคุณอยู่มันก็ไม่แตกต่างกัน
มีเวลาทบทวนเรื่องระหว่างเร า...
ตอนนี้..ฉันเหนื่อยและล้าเต ็มทนแล้ว...
อย่าโทษฉัน..ที่อ่อนแอ...แล ะยอมแพ้
ตอนนี้..ฉันเหนื่อยและล้าเต
อย่าโทษฉัน..ที่อ่อนแอ...แล
ขอบคุณสำหรับสิ่งดี ๆ ที่ผ่านมา...
เมื่อฉันเข้มแข็งขึ้น....ฉั นจะเข้ามาบอกกล่าวคุณ
เมื่อฉันเข้มแข็งขึ้น....ฉั
ณ ที่แห่งนี้...อีกครั้ง...สั






























