Powered By Blogger

วันจันทร์ที่ 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2554

ฉันได้เรียนรู้ว่า..





ฉันได้เรียนรู้ว่า... ยากล่อมประสาทที่ดีที่สุด  คือ สติสัมปชัญญะนั่นเอง

ฉันได้เรียนรู้ว่า... การฟังเพลงเบาๆ ในยามโศกเศร้านั้น ช่วยบรรเทาความทุกข์ในใจ
ให้เบาบาง ลงไปได้อย่างมากมาย

ฉันได้เรียนรู้ว่า... คุณหาเงินได้มากขึ้น แต่ไม่สามารถหาเวลาเพิ่มได้ 

ฉันได้เรียนรู้ว่า... หากเราละเลยความผูกพันกับพ่อแม่ แล้วไซร้ เราจะหวนไห้คิดถึงท่านเจียนตาย  ยามเมื่อท่านจากไป

ฉันได้เรียนรู้ว่า... อย่ากอดรัดลูกให้แน่นเกินไป มันอาจจะกลายเป็นการทำร้ายลทางอ้อม 

ฉัน ได้เรียนรู้ว่า... ผู้หญิงทุกคนอยากได้รับดอกไม้กันทั้งนั้น โดยเฉพาะเวลาที่ไม่ใช่
โอกาสพิเศษ  

ฉันได้เรียนรู้ว่า... การได้ รักและถูกรัก เป็นความรื่นรมย์อันยิ่งใหญ่ทีสุดในโลก              

ฉัน ได้เรียนรู้ว่า... คุณอาจรักใครบางคน ทั้งที่ไม่ได้ชอบเขามากมายก็ได้ 

ฉันได้เรียนรู้ว่า... ยังมีสิ่งหนึ่งที่เจ็บปวดไป มากกว่าความเกลียดชัง นั่นคือ ความเมินเฉย 

ฉันได้เรียนรู้ว่า... แม้ฉันจะต้องเจ็บปวด แต่ก็ไม่จำเป็นที่จะต้องอยู่อย่างเจ็บปวดเสมอไป      

ฉันได้เรียนรู้ว่า... ความเอื้ออาทรนั้นเพียบพร้อมสำคัญกว่าความบริบูรณ์เสียอีก         

ฉัน ได้เรียนรู้ว่า... การลืมสิ่งที่ผิดพลาดไปแล้วนั้น  สำคัญพอกับการจดจำสิ่งที่ดีงาม
เอาไว้        

ฉันได้เรียนรู้ว่า... การคาด เดานั้น มักจะเลิศหรูกว่าสิ่งที่เกิดขึ้นจริงเสมอ         

ฉันได้เรียนรู้ว่า...ฉันไม่อาจคาดหวังผู้อื่นให้แก้ปัญหาของฉันได้

ฉันได้เรียนรู้ว่า... เมื่อสิ่งเลวร้ายผ่านเข้ามาคุณจะปล่อยให้มันสร้างความขมขื่นใจให้
คุณหรือใช้ มันเป็นพลังทำให้คุณเข้ม แข็งขึ้นได้ 

ฉันได้ เรียนรู้ว่า...ถึงเราจะเปลี่ยนแปลงอดีตไม่ได้แต่เราปล่อยให้มันผ่านไป ได้            

ฉันได้เรียนรู้ว่า...หากต้องการคำตอบที่ดีก็ควรถามคำถามที่ดีด้วย  

ฉันได้เรียนรู้ว่า... ระดับความมั่นใจในตัวเองของคนๆ หนึ่ง จะเป็นตัวบอกของระดับความสำเร็จของเขา

ฉันได้เรียนรู้ว่า... อาจจะมีใครที่รักคุณอย่างจริงจังอยู่ก็ได้เพียงแต่ไม่รู้ว่าจแสดงออก
ให้คุณรู้ได้อย่างไร    

ฉันได้เรียนรู้ว่า...ในที่สุดแล้วผู้รับจะเป็นผู้แพ้และผู้ให้นั่นแหละคือ ผู้ชนะ                

ฉันได้เรียนรู้ว่า...การเรียนรู้ที่จะให้อภัยนั้นต้องการการฝึกฝน

ฉันได้เรียนรู้ว่า...คนไม่อาจเป็นวีรบุรุษได้โดยไม่รู้จักลงมือทำ  

ฉันได้เรียนรู้ว่า...เคล็ดลับของการเติบโตอย่างสง่าผ่าเผยคืออย่าหมดความ กระตือ
รือล้นที่จะพบหาผู้คนและสถานที่ใหม่ๆ 

ฉันได้เรียนรู้ว่า...การซื่อสัตย์ต่อสิ่งเล็กน้อยไม่ใช่เรื่องเล็กน้อย เลย                      

ฉันได้เรียนรู้ว่า...สิ่งดีๆนั้นมักเกิดขึ้นกับคนดีเสมอ

ฉันได้เรียนรู้ว่า...การจากเพื่อนที่ใกล้ชิดที่สุดนั้นเป็นเรื่องยากกว่าที่ ฉันเคยคิดเอาไว้มาก      

ฉันได้เรียนรู้ว่า... การเยียวยารักษามิตรภาพที่บอบช้ำนั้น  ทำเมื่อไรก็ไม่สาย               

ฉันได้เรียนรู้ว่า... การที่จะรู้ค่าอะไรสักอย่างนั้น  คุณจะต้องขาดมันไปสักพักก่อน             

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น